Masada kahve var ama asıl iş kahveyi içmek değil. Kişi kahveyle birlikte “bir duruş” sergiliyor. Kıyafet, oturuş biçimi, bakışlar, hatta telefonu nasıl tuttuğu… hepsi bir araya gelince “Ben de bu mekâna, bu gruba, bu statüye aitim” mesajını vermeye çalışıyor. Ama beden dili ve genel hava o kadar zorlanmış ki, tam tersine “Ben aslında buraya ait değilim, sadece ait görünmeye çalışıyorum” diye bağırıyor. Kahve neredeyse onları içiyor; onlar kahveyi değil.
