Hiçbir şey olmuyormuş gibi yaşamaya devam etmek için deli olmalıyız. …
Kötümser, olumsuz kaderciliğini hiçbir şey yapmamak için bir bahane olarak kullanır: her şey zaten olup bitti – her şey için çok geç. İyimserlik de hiçbir şey yapmaz, çünkü nihayetinde olan hiçbir şeyin tamamen sıradan olmaktan başka bir şey olmadığını varsayar. …
Hem kötümserlik hem de iyimserlik, apaçık olanı, yani ne kötümser ne de iyimser olmama, cesur olma zorunluluğunu reddeder.
B. Stiegler
Bernard Stiegler’in bu düşüncesi, temelde eylemsizliğin iki klasik kılıfını eleştirir: kötümserlik ve iyimserlik.Kötümser, “zaten her şey bitti, artık çok geç” diyerek sorumluluğu üzerinden atar. Kaderciliği bir mazeret olarak kullanır; hiçbir şey yapmamayı meşrulaştırır.
İyimser ise tam tersi yönden aynı sonucu üretir: “Olup biten her şey normal, sıradan, katastrofik değil” varsayımıyla durumu ciddiye almaz ve yine harekete geçmez.Her iki tutum da aslında aynı şeyi yapar: gerçeğin dayattığı zorunluluğu reddeder. Bu zorunluluk, ne
